Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit 2016 weergeven

Mist in de Oostvaarderplassen

Het is december en al dagen lang mistig weer. Maar dat mag de pret niet drukken om op een ochtend foto's te maken met zwager Lourens. De mist maakt alles lekker mysterieus.



We besluiten ons vooral te richten op de Konikpaarden. Deze morgen zijn ze alleen maar aan het grazen en dat levert weinig interessante plaatje op. Er is één exemplaar dat wel erg aan mensen is gewend en dat komt leuren om suikerklontjes of zo iets.



Als we geen snoep blijken te hebben zijn we van hem af en kunnen we verder gaan met het fotograferen van de rest van de familie.

In de mist is het allemaal nogal vredig en vaag.



Op de terugweg  zien we nog een Grote Zilverreiger rondvliegen. We struinen nog even door het gebied De Driehoek maar dat levert weinig fotomateriaal op. Het is allemaal erg grauw en grijs, maar hoort bij de dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw.






Roodborst

De afgelopen weken zag ik deze Roodborst regelmatig door de tuin scharrelen. Toen het zonnetje eindelijk weer eens doorbrak heb ik het stof van de camera geblazen en een paar portretjes geschoten.




Het vogeltje deelt zijn territorium niet met andere Roodborsten. Verder is ie niet zo schuw, maar wel uiterst alert en dat komt in een kattenrijke buurt goed van pas.


Stamgasten (deel 2)

De ijsvogels hebben het naar hun zin! Met enige regelmaat zie ik ze op het paaltje zitten om een visje te vangen. Maar ook de nieuwe tak valt in de smaak. Nu ze beginnen te wennen kan ik me dichtbij verstoppen, want zelf foto's maken is toch leuker dan met de bewegingsdetectie plaatjes oogsten.









Stamgasten

Een jaar geleden blogde ik over project ijsvogel? Nou hij heeft het stammetje teruggevonden en dit keer is hij niet alleen.


.




Om het allemaal nog wat "natuurlijker" te maken het ik nog een tak in de grond gestoken. Wie weet gaat dat nog wat moois opleveren...?



Vijf jaar op aurora jagen in Nederland

Sinds ik in 2011 voor het eerst de aurora zag in IJsland ben ik besmet met het poollichtvirus. Met enige regelmaat laat de aurora zich ook in Nederland zien, al blijkt het nog een hele kunst om het vast te leggen. De afgelopen vijf jaar heb ik mijn waarnemingen verzameld in een blogbericht poollicht in Nederland.




Wanneer is er wat te zien?
Om nog onbegrepen redenen komt de aurora het meest voor rond de maanden maart en september. In die maanden vallen de equinoxen: de momenten waarop de zon recht boven de evenaar staat (20 maart en 23 september). Onlangs legde ik mijn 20e waarneming vast en als ik de statistieken opmaak piekt het poollicht in Nederland inderdaad rond maart en september.




En wat zie je dan?
In de donkere nacht ziet de camera veel meer kleur dan het blote oog. Het oog moet zich aanpassen aan het donker, iets wat soms wel een half uur kan duren. De camera kan met een goede lens en open diafragma veel meer licht vangen, een hoge ISO maakt de sensor gevoeliger en met een la…

Augustus aurora

Bij de aurora denken we vaak aan de winter, maar in Nederland kan poollicht het hele jaar door verschijnen, zelfs na een warme zomerdag op 23 augustus. De Waddenzee is een van de laatste plekken waar het nog donker mag zijn en bij laag water vormen ze een schitterend decor.

Dit was een zwakke aurora en met het blote oog was duidelijk als een grijze gloed te zien. Maar gebruik je een gevoelige sensor (ISO 6400), een heldere lens (F/2.8) en lange sluitertijd (15s) dan worden er prachtige kleuren onthuld. Dit is 100% natuur maar ons oog heeft wat hulp nodig om het te zien.





Met vijfentwintig keer poollicht in Nederland op de teller moest er even worden geposeerd voor een selfie.

Indringers!

Het gaat goed met de futen en de twee jongen zijn flink gegroeid. Het gaat ook goed met de plantengroei in de sloot. Zo goed zelfs dat er nog maar weinig open water is waar de futen graag vissen. En met schaarste komt conflict.

Een futenpaar met drie om-vis-piepende jongen dringt het territorium binnen. Dat kan natuurlijk niet geduld worden, dus wordt met een boel herrie wordt duidelijk gemaakt dat de indringers moeten ophoepelen. Iedereen doet mee: twee paar volwassen futen en totaal vijf jongen, het is een kabaal van jewelste. Als dat niet helpt komt het tot een handgemeen.



Gelukkig vallen er geen gewonden. Na een hoop kabaal druipen de indringers af en keer de rust weer terug.






Lichtende nachtwolken

Juli is een goede maand om lichtende nachtwolken of noctilucent clouds (NLC's) te zien. Ik was er al een tijdje op gebrand ze te zien en te fotograferen, maar het was er nog niet van gekomen. Afgelopen nacht werd ik om vier uur wakker en had ik geluk.


NLC's zijn bijzonder, want:
Het zijn geen gewone wolken maar ijskristallen op zo'n 80 km hoogte waar de temperatuur onder de -120 °C zakt.Ze zijn alleen in de zomermaanden te zien op breedtegraden tussen de 50° en 70°.Ze zijn deels van buitenaardse oorsprong (3% van de ijskristallen is afkomstig van meteoren).Ze zijn tegenwoordig vaker te zien door klimatologische veranderingen.De NASA vindt het verschijnsel zo interessant dat ze er een aparte satelliet "AIM" voor hebben gelanceerd om de ontwikkeling van NLC's live te monitoren.  Alleen wel jammer dat je er weer in het holst van de nacht op uit moet om ze te zien...

Nieuwe futen

Aan de overkant van de sloot zaten twee nesten. Het begon met een meerkoetennest: stevig, groot en hoog. Twee futen begonnen bij dit nest rond te hangen en bouwen een soort vlotje dat weinig voorstelde. Als de meerkoeten even weg waren trokken de futen de rietstengels gewoon uit het naburig nest want futen en meerkoeten zijn geen vrienden..



Tussen het bouwen door werd er behoorlijk wat gebaltst. De dans-met-het-waterplantje werd steevast gevolgd door een bezoekje aan het liefdesnest.




Het kon niet uitblijven: op een avond lag er plotseling een ei in het nest. Je zou verwachten dat het nest vanaf dat moment bezet zou worden, maar dat pakte anders uit. Sinds er een ei lag leek het alsof ze alle belangstelling voor het nest waren verloren en ik heb de futen weken niet meer gezien..


Onlangs kwam het paartje futen plotseling weer dagelijks voorbij, maar nu met hun jonge kroost. Blijkbaar hebben ze ergens anders nog een nest gehad waar ik niets van af wist.


 De jongste is de clown van de fa…