Doorgaan naar hoofdcontent

Vissen vangen in de OVP

In de Oostvaardersplassen kan je prachtig wandelen. Maar dit keer ben ik alleen in vogelkijkhut De Poelruiter geweest. Deze hut is erg bekend omdat het bekendste vogelstokje van Nederland hier staat. Het is het stekje van de ijsvogel, maar daarover later meer.

Want de hoofdrolspeler was vandaag de visarend!



Maar laten we beginnen bij het begin. Ik wist dat er veel leven zit in de plas bij De Poelruiter. En dat er veel vis in zit weten diverse vogels ook.

Blauwe reiger plukt vis weg voor het oog van een grote zilverreiger
Een maatje te groot? Niet echt.
Aalscholvers zijn ook dol op vis
Met al die begerige ogen wordt de buit snel in veiligheid gebracht.


Leuk natuurlijk, reigers en aalscholvers, maar ik kwam eigenlijk in de hoop eindelijk die ijsvogel te zien. Maar in de hut zaten een paar fotografen die er al de hele week hadden gekampeerd. "Oh ja, dat ijsvogeltje? We hebben iets veel mooiers!" En dat bleek dus de visarend te zijn.
En inderdaad, na een half uurtje wachten kwamen er twee aan. Ze cirkelden even kort boven de plas en toen raasde er een naar beneden:

De duikvlucht is ingezet...
...maar helaas, de klauwen blijven leeg.


De eerste keer was het mis. Maar de tweede aanval had meer succes:

Tromgeroffel voor de tweede poging...
...voor het oog van het publiek wordt een vis het water uit getild...
... en meegenomen om ergens anders lekker op te eten.
Blijkbaar hebben de visarenden deze weken de Poelruiter ontdekt. Ze komen ongeveer om de twee uur langs. Volgens mij gaan ze niet zonder vis weg. Een bezoekje duurt niet langer dan een minuut of zo. De hut is dan gevuld met ratelende camera's en excitement. Nou ja, je kan je er iets bij voorstellen...

En dat ijsvogeltje? Die maakte er een gewoonte van om gelijk met de visarenden ten tonele te verschijnen.

De ijsvogel vlieg zo snel dat de meeste foto's een blauwe veeg opleverden. Hier had ik iets meer geluk.
In de bosjes links van de vogelkijkhut.
In het riet op de linker oever van de plas.

Bij het beroemde stokje groeit nu teveel riet. Dus een close up op twee meter zat er helaas niet in vandaag.  De ijsvogel vist wel veel bij de wilgen op de oevers van de plas. Erg leuk om te zien, maar wel ver weg. Af en toe schiet het vogeltje (soms zijn het er twee) in het bosje direct links van de hut. Redenen om snel eens terug te komen want er is genoeg te zien.

Mijn bezoekje van vandaag stond dus plotseling in het teken van vissen vangen. En dat smaakte zeker naar meer!



Reacties

Populaire posts van deze blog

Poollicht in Nederland

* foto's aangevuld op 23-09-2017
Poollicht ontstaat bij veel zonneactiviteit. Het is nu 2017 en we zitten daarmee in het dal van een 11-jarige cyclus waarin de zonneactiviteit toe en afneemt. Gemiddeld zijn er ongeveer 7 kansen per jaar om in Nederland en België wat te zien. Maar in piekjaren kan het vaker zijn, zo werd er in Duitsland in 2012 wel 21 keer een melding gemaakt.

Waar en wanneer moet ik kijken?
Een paar dingen zijn belangrijk.
Planning vooraf: als de zon een plasmawolk uitstoot (een Coronal Mass Ejection of CME) dan duurt het nog een tot drie dagen voordat het bij de aarde aankomt en poollicht veroorzaakt. Houd hiervoor websites als spaceweather.com en swpc.noaa.gov in de gaten. Het WSA-Enlil model rekent door wanneer de zonnewind of CME de aarde treft.Als het zover is dat er wat te zien zou moeten zijn dan wordt dat aangegeven op websites als poollicht.info en poollicht.be.Op het noordelijk halfrond ontstaat poollicht in een dikke band rond de noordpool. Omdat Nederlan…

Hyperfocale afstand

Stel dat je een foto wilt maken van een landschap met veel diepte. Hoe vertel je dan aan je camera dat alles scherp in beeld moet komen?
Je kan natuurlijk het diafragma dichtknijpen. Maar een kleine lensopening (groot F-getal) laat weinig licht door en de sluitertijden zullen toenemen.  Soms is dat geen optie zoals bij low light fotografie (poollicht) of wanneer je bewegingsonscherpte wil voorkomen. Een ander nadeel van een kleine lensopening is dat stof op de sensor zichtbaar wordt. En ook al knijp je het diafragma dicht, je moet nog steeds ergens op scherpstellen.


Paard in het winterse landschap van Myvatn, IJsland. Het vlekje boven het paard is een stofje op de lens en zichtbaar wegens het diafragma van f/16. (Canon EOS 450D, EF-S 18-55mm kitlens, 55mm, f/16, 1/50s, ISO 100)
Er is een andere oplossing, en dat is hyperfocaal scherpstellen (niet te verwarren met een hypervocaal, dat is iemand die de hele dag zingt). De methode maakt optimaal gebruik van de scherptediepte, of depth of…

Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.