Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Uitgelicht bericht

Aurora, vuurbol en zeevonk

In september begint het auroraseizoen. Tegen de herfst wordt het in Scandinavië 's nachts weer donker genoeg om poollicht te kunnen zien. En als de aarde zijn ronde om de zon doet komen we vanaf september ook in een regio waar de interactie met de zon op een of andere manier voor meer poollicht zorgt. Zo stond er de afgelopen drie dagen een flinke aanhoudende zonnewind. Omdat het een heldere avond beloofde te worden (zonder storend maanlicht) was er een redelijke kans om poollicht te zien. En zo belandde ik in het holst van de nacht weer eens aan de Waddenzee. Camera mee, statief opgesteld en maar wachten op wat er zou komen...


De aurora mocht er zijn, maar zonder dat ik het wist had deze nacht meer te bieden.

Vuurbol
Bij hoge ISO krijg je veel ruis in de foto, dus dacht ik eens een lage ISO te gebruiken (400) met een lange sluitertijd van wel 4 minuten. Terwijl ik rustig sta te wachten zie ik een meteoor neerkomen: een kleine vuurbol. Het leek haast wel een lichtkogel maar daarvoo…
Recente berichten

Koppeltje Koolmezen

Zo af en toe verschijnt er een koppeltje jonge koolmezen in de tuin. Er hangt nog een zaadbolletje waar ze zich vol overgave op storten. In een razend tempo wordt er dan op los gepikt en gesnaveld. En even snel als ze kwamen zijn ze ook alweer vertrokken.







Drie op een rij

Al een tijdje krijgen we bezoek van een fuut die roerloos in het water blijft drijven. Het blijkt een moeder te zijn met drie jongen. Reden om de camera weer eens even te pakken en ze een tijdje in het oog te houden. Na een tijdje steken ze alledrie hun koppie naar buiten en komt pa een visje brengen. Hoe snel het allemaal ook gaat, het blijft leuk om naar te kijken.






Terug naar Texel

Voorjaar! Dan verwacht je een warm zonnetje, bloemetjes, jonge vogeltjes... Afgelopen weekend op Texel was het nog niet zover - het is toch nog even geduld hebben.

De Slufter is een gebied waar het lijkt alsof de Noordzee door de duinen heen is gebroken. Je hebt er heerlijk de ruimte, en met de laarzen aan konden we lekker soppen door de slenkjes met het opkomende getij. De hazen en vogels zien je van verre aankomen dus is het vooral het landschap waar je in op gaat.



Het Wagejot is een echt vogelparadijsje. Als je hier in de berm gaat zitten komen de Kluten vanzelf dichterbij om in het water te scheppen of de veren te poetsen. Met name de Kokmeeuw zat in grote getale te broeden en dat leverde een kakofonie aan geluiden op.



 Volgens mij hebben we nog voldoende voorjaar over, dus reden genoeg om snel maar eens terug te komen.

Dorus

Je kan ver van huis op walvissafari gaan, maar het kan ook anders. Want deze hele week zwom er een jonge bultrug in de haven van Den Helder. Wat een apart gezicht als die enorme rug zo dichtbij uit het water komt!




Het dier trekt het nodige bekijks en heeft het blijkbaar naar zijn zin. Iemand heeft verzonnen dat hij (of zij) Dorus mag heten.

Damherten in de AWD

Vandaag weer eens een kijkje genomen in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Ik was er al even niet meer geweest dus het was een mooie bestemming voor een foto-uitstapje met Rick.


Eigenlijk was het qua natuur vrij rustig. Wel wat watervogels, maar weinig spektakel. Het gebied puilt wel uit van de damherten. Ze kijken amper op als als je voorbijkomt dus je moet echt geduld hebben tot ze een keer in de lens kijken..




Na een fijne wandeling hadden we trek gekregen, dus de koffie en appelgebak gingen er goed in.

Ruige rijp

Een vrieskoude nacht en mist zorgden vanmorgen voor een witte wereld. Het was dan ook geen straf om even een wandelingetje te maken door de weilanden rondom Franeker, over de Slachtedyk en de Slachtebrug.
Van dichtbij gezien was er met de rijp iets bijzonders aan de hand. De rijp had allemaal scherpe punten, het leken wel witte distels. Het verschijnsel wordt ruige rijp genoemd.






Die ruige rijp mag van mij wel vaker want het levert weer eens compleet andere plaatjes op.





Mist in de Oostvaarderplassen

Het is december en al dagen lang mistig weer. Maar dat mag de pret niet drukken om op een ochtend foto's te maken met zwager Lourens. De mist maakt alles lekker mysterieus.



We besluiten ons vooral te richten op de Konikpaarden. Deze morgen zijn ze alleen maar aan het grazen en dat levert weinig interessante plaatje op. Er is één exemplaar dat wel erg aan mensen is gewend en dat komt leuren om suikerklontjes of zo iets.



Als we geen snoep blijken te hebben zijn we van hem af en kunnen we verder gaan met het fotograferen van de rest van de familie.

In de mist is het allemaal nogal vredig en vaag.



Op de terugweg  zien we nog een Grote Zilverreiger rondvliegen. We struinen nog even door het gebied De Driehoek maar dat levert weinig fotomateriaal op. Het is allemaal erg grauw en grijs, maar hoort bij de dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw.