Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Uitgelicht bericht

Aurora, vuurbol en zeevonk

In september begint het auroraseizoen. Tegen de herfst wordt het in Scandinavië 's nachts weer donker genoeg om poollicht te kunnen zien. En als de aarde zijn ronde om de zon doet komen we vanaf september ook in een regio waar de interactie met de zon op een of andere manier voor meer poollicht zorgt. Zo stond er de afgelopen drie dagen een flinke aanhoudende zonnewind. Omdat het een heldere avond beloofde te worden (zonder storend maanlicht) was er een redelijke kans om poollicht te zien. En zo belandde ik in het holst van de nacht weer eens aan de Waddenzee. Camera mee, statief opgesteld en maar wachten op wat er zou komen...


De aurora mocht er zijn, maar zonder dat ik het wist had deze nacht meer te bieden.

Vuurbol
Bij hoge ISO krijg je veel ruis in de foto, dus dacht ik eens een lage ISO te gebruiken (400) met een lange sluitertijd van wel 4 minuten. Terwijl ik rustig sta te wachten zie ik een meteoor neerkomen: een kleine vuurbol. Het leek haast wel een lichtkogel maar daarvoo…
Recente berichten

Een boompje plaatsen

Het is een druilerige herfstdag in Ierland als een bepaalde onrust over mij komt. Ik zit in een prachtige omgeving, heb camera en statief meegenomen maar ben nog amper op pad geweest voor een plaatje. Als het even opklaart ga ik naar buiten om er het beste van te maken.
We bevinden ons in de Valley of the Hare, een prachtige cottage gelegen in de groene heuvels van Sneem, Kerry. Tussen de zompige weilanden door voert een glibberig modderpad richting de vallei. Een markante boom trekt mijn aandacht en wordt het onderwerp van een serie foto's.

Foto 1: veraf
De eerste foto is genomen op enige afstand van de boom. Niet alleen valt de boom zo ruim binnen het kader, we krijgen ook te zien in welke omgeving we ons bevinden. Een wit huis staat in een grote groene weide en de nodige bewolking bedekt de heuvels. Vanuit het witte huis had ik al een tijd naar de boom gekeken en huis en boom bepalen dan ook geheel deze compositie.



Omdat ik al een paar dagen in het witte huis logeer vind ik dat …

Bos in Bakkeveen

Dit keer wat stemmige plaatjes uit de bossen bij Bakkeveen. Ik had met Frank afgesproken om een herfstwandeling te maken, maar het weer was aan de sombere kant. Volgende keer weer wat meer kleur.





IJsvogels vliegen uit

In de Oostvaardersplassen mag de natuur haar gang gaan en als fotograaf word ik daar blij van. Zo zorgt vogelkijkhut De Poelruiter altijd wel voor een fotorijk blogje over de visarend of een ringslang, maar de hut stond vooral bekend om de ijsvogel. In 2014 werd het Oostvaardersveld heringericht om de natuur een handje te helpen. Het meest gefotografeerde takje van Nederland is daarbij verdwenen, maar was dat ook het einde van De Poelruiter als ijsvogel hotspot?



Toen ik 's morgens bij De Poelruiter kwam stonden er al veel auto's geparkeerd. Deze week was er een nest met jonge ijsvogels uitgevlogen en dat trok wel wat bekijks. Volgens mij was ik de tiende fotograaf, maar er was nog wel een plekje vrij.



Drie uur lang hingen er ijsvogels om de hut. We hebben de vader gespot en zeker vier jongen. Er kwam nog wel een aalscholver en (op afstand) een ringslang voorbij, maar de ijsvogels hadden geen enkele moeite om onze aandacht vast te houden.


Als de jongen het nest verlaten is het …

Rekken en strekken

Wie veel visjes eet moet af en toe wat graatjes kwijt. Het braakballetje lag blijkbaar dwars want er moest veel rekken en strekken aan te pas komen om het kwijt te raken...


Koppeltje Koolmezen

Zo af en toe verschijnt er een koppeltje jonge koolmezen in de tuin. Er hangt nog een zaadbolletje waar ze zich vol overgave op storten. In een razend tempo wordt er dan op los gepikt en gesnaveld. En even snel als ze kwamen zijn ze ook alweer vertrokken.







Drie op een rij

Al een tijdje krijgen we bezoek van een fuut die roerloos in het water blijft drijven. Het blijkt een moeder te zijn met drie jongen. Reden om de camera weer eens even te pakken en ze een tijdje in het oog te houden. Na een tijdje steken ze alledrie hun koppie naar buiten en komt pa een visje brengen. Hoe snel het allemaal ook gaat, het blijft leuk om naar te kijken.






Terug naar Texel

Voorjaar! Dan verwacht je een warm zonnetje, bloemetjes, jonge vogeltjes... Afgelopen weekend op Texel was het nog niet zover - het is toch nog even geduld hebben.

De Slufter is een gebied waar het lijkt alsof de Noordzee door de duinen heen is gebroken. Je hebt er heerlijk de ruimte, en met de laarzen aan konden we lekker soppen door de slenkjes met het opkomende getij. De hazen en vogels zien je van verre aankomen dus is het vooral het landschap waar je in op gaat.



Het Wagejot is een echt vogelparadijsje. Als je hier in de berm gaat zitten komen de Kluten vanzelf dichterbij om in het water te scheppen of de veren te poetsen. Met name de Kokmeeuw zat in grote getale te broeden en dat leverde een kakofonie aan geluiden op.



 Volgens mij hebben we nog voldoende voorjaar over, dus reden genoeg om snel maar eens terug te komen.